Ik heb het verhaal geschreven van een ongelukkig man. Een door de tijd bezoedeld dagboek kwam bij mij toeval in handen. Ik ben als het ware zijn leven binnengegaan, ben door die open deur geglipt. Ik heb zijn jeugdig lange reeks van omstandigheden en gebeurtenissen te beschrijven die een briljant hoogleraar en zoon van een bevoorrechte klasse veranderde in een beroepsrevolutionair, een energiek architect in woelige tijden, van geen commentaar of kritiek op wat na zo'n lange zwangerschap is gebaard. Ik zeg alleen dat één ding mij sterk heeft getroffen in dit mensenleven: de wanhoop van die laatste woorden. "De stompzinnigheid, de waanzin van het leven." Dat is niet waar! Het leven van Gabriel Kovalenski, graaf Lazarev en commissaris van de Partij voor het Nizhni-district, was geen stompzinnig leven. Alleen een tragisch leven.
Wij bieden je de mogelijkheid om op de hoogte gehouden te worden bij het verschijnen van nieuwe, of door je gezocht uitgaven. Je dient hiervoor ingelogd te zijn.